De allerlaatste pagina…

Tja, ons avontuurlijke scooterreis is anders afgelopen dan we gepland hadden.
We waren net twee uur onderweg, tussen Klaaswaal en Numansdorp, toen een bestuurder van een klein busje plotseling onze vakantie bruusk bexc3xabindigde. Hij kwam uit de tegenovergestelde richting en sloeg ineens af, over ons bromfietspad. Ik kon geen kant meer op. Ik klapte er tegenaan, vloog er overheen en kwam een paar meter verder op de grond terecht.
Beste scooterrijders, ik reed nog geen 40 km/u en het busje nog langzamer…

Nou ja.., ik had van alles gebroken, been uit de kom en een beschadigde zenuw in mijn heup, mijn gezicht en gebit zwaar gehavend. Gelukkig droeg ik een helm en redelijk goed beschermende kleding, anders….
Dus per ambulance in ijltempo naar het ziekenhuis in plaats van per scooter naar warm en zonnig Frankrijk. Schrale troost: tijdens de veertien dagen dat ik in het ziekenhuis lag en Renxc3xa9e naast mijn bed zat, was het in Nederland ook warm en zonnig.

Ik moet een engeltje op mijn schouder hebben gehad: vlak voor de botsing draaide hij mijn schakelaartje om. Ik weet namelijk bijna niets meer van het gebeurde af, alleen flarden nog. Renxc3xa9e heeft alles voor haar ogen zien gebeuren, zij reed 30 m achter me tijdens het ongeluk. Zij heeft een tijd lang nachtmerries gehad toen ze alles moest verwerken.

Inmiddels (het is maart 2006) is mijn rolstoel en mijn loopkruk alweer enige tijd teruggebracht en kan ik dankzij veel fysiotherapie weer redelijk lopen. Autorijden zit er nog even niet in: door die beschadigde zenuw wil mijn rechtervoet (nog) niet doen wat ik wil.
Scooterrijden durf ik niet meer.
Maar je hebt al kunnen lezen dat we luchtgekoeld gaan. Voor mij een geweldige vervanging voor ons scooteravontuur.

Marjanne